ช่วงบ่าย ร่างเล็กตื่นขึ้นมาอีกครั้ง หลังได้พักผ่อน ร่างกายก็ดีขึ้นกว่าตอนเช้า แม้ยังมีความเมื่อยล้าหลงเหลืออยู่บ้างก็ตาม
หลังอาบน้ำและแต่งตัวเรียบร้อย ฌานินต้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนเพราะมีคราบเลือดจาง ๆ ติดอยู่ตรงผืนผ้า เธอหยุดมอง ก่อนจะสูดหายใจลึก ๆ พยายามบอกตัวเองให้มองผ่านมันไปเหมือนเป็นเพียงร่องรอยเล็กน้อยที่ไม่สำคัญ
“ฌา สภาพแกโทรมขนาดนี้ได้ยังไง” ขวัญใจที่เพิ่งมาถึงห้องของเพื่อนเบิกตาโพลงหลังเห็นใบหน้าซีดเซียว รีบถามด้วยความเป็นห่วง “กินยาหรือยัง”
“อื้อ กินแล้ว”
“ฉันนึกว่าแกดีขึ้นแล้วซะอีก หนักมากเลย”
“เมื่อคืนเขามาหาฌาที่ห้องแล้วก็ทำ” เสียงแผ่วเบาหลุดจากริมฝีปากซีดเซียว พูดเท่านั้นเพื่อนสนิทก็รีบถามทันที
“ยังไงนะ? หลังจากที่ฉันแนะนำให้แกแชตไป พี่คลื่นมาหาเหรอ”
“อื้อ”
“เขาไม่เห็นเหรอว่าแกเป็นแบบนี้ ข้อตกลงก็ส่วนข้อตกลง แต่น่าจะต้องมีความเห็นใจบ้างสิ” ขวัญใจพูดยาวเหยียด น้ำเสียงเ
