… อีกฟากหนึ่ง ภายในห้อง ร่างสูงของคลื่นนอนทอดกายอยู่บนเตียง มือหนาถือสร้อยเส้นใหม่ที่เขาซื้อมา บนปลายสร้อยนั้น คือแหวนวงเดิม แหวนที่มีคุณค่าและความหมายต่อคนตัวเล็ก ในหัวกำลังคิดว่าจะนำไปคืนให้เธอ เพียงแค่หวังว่ามันจะช่วยลบล้างความผิดที่ไม่ได้ตั้งใจให้เบาลงบ้าง
ไม่นึกเลยว่าเขาจะมานั่งคิดมากเกี่ยวกับเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งมากมายขนาดนี้ แม้แต่เรื่องของจ๋ายที่เคยบอกใครต่อใครว่าชอบนักหนา ยังไม่ติดอยู่ในความคิดจนหมกมุ่น
ติ๊ง~ เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นมาคั่นความคิด เขาวางสร้อยในมือลง จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแทน
แชต: ธันวา
ธันวา: น้องไม่กินนะครับ ให้ผมเอากลับ บอกว่าจะออกไปกินข้างนอกกับเพื่อน จะให้ยกไปให้ หรือเอากลับไปบ้านใหญ่ดีครับ
ดวงตาคมวูบไหวหลังอ่านสิ่งที่ลูกน้องส่งแชตมาบอก เขากดปลายนิ้วกระแทกบนหน้าจอแรง ๆ ลมหายใจร้อนวูบวาบ พลันกัดกรามแน่นข่มใจตอบกลับในที่สุด
คลื่น: เอาไปให้โรมกับรามกินก
