“ใช่ค่ะ พี่คลื่นรบกวน มาทุกวัน มาทำไมคะ บอกแล้วไง ต้องให้พูดซ้ำ ๆ อีกกี่ครั้งล่ะ ถึงจะเข้าใจสักที”
จากคิดว่าจะใจเย็น แต่พอได้ยินคำถามที่หลุดออกมาเมื่อครู่ เธออดสวนกลับไม่ได้จริง ๆ เขาทำเหมือนไม่รู้ตัวว่ารบกวนขนาดไหน อย่างตอนนี้ก็ยังโผล่มาทั้งที่ขอไปแล้ว
“อาหารก็เหมือนกัน ไม่ต้องสั่งอะไรมาแล้ว ฌาไม่อยากกิน ถ้าหิวจะทำกินเอง ไม่ต้องแสดงความห่วงใยผู้หญิงที่เป็นของเดิมพันขนาดนั้นหรอกค่ะ”
“พูดช้า ๆ ก็ได้ เดี๋ยวหายใจไม่ทัน”
“ที่ฌาบอก เข้าใจหรือเปล่าคะ”
“… ไม่ได้ตั้งใจกวน”
“เรื่องไปคอนโด ฌาจะไปพรุ่งนี้นะคะ ถือว่าบอกแล้ว”
“ยังไม่อนุญาต”
มือเรียวค่อย ๆ กำเข้าหากันเบา ๆ หายใจเข้าออกลึก ๆ เธอคิดเผื่อเอาไว้แล้ว ว่าเขาจะไม่อนุญาต และมันก็เป็นไปตามคาด
“โอเคค่ะ ไม่ไป พอใจแล้วนะคะ เชิญออกไปจากห้อง”
เสียงถอนหายใจแผ่วเบาหลุดออกมาจากคนตัวสูง ฌานินเพิ่งสังเกตว่าในตอนนี้คลื่นดูสงบ ราวกับเป็นคนละคนกั
