พอโบว์ลิ่งนั่งคุยกับอะตอมที่ด้านหน้ารีสอร์ทได้สักพัก เธอก็ขอตัวกลับเข้ามาหาพ่อแม่ที่บ้านพัก
"คืนนี้หนูขอนอนกับพ่อและแม่นะคะ"
"แล้วพี่ล่ะ" อะตอมมองแบบขอความเห็นใจจากผู้ปกครองของเธอ
"ก็ข้างๆ นี่ห้องของนายไม่ใช่หรอ นายก็เข้าไปนอนห้องนายสิ" ถึงแม้ว่าเธอจะ เปลี่ยนความรู้สึก ที่เคยโกรธเคยเกลียดเขาบ้างแล้ว แต่จะให้เธออภัยให้เขามันก็คงจะยาก
"ทำไมพูดกับพี่แบบนั้นล่ะลูก ไม่น่ารักเลยนะ" บัวชมพูดุลูกเบาๆ
"ไม่เป็นไรครับคุณแม่ ว่าแต่เตียงไม่ค่อยใหญ่จะไปนอนเบียดกันยังไงสามคน เอาเป็นว่าโบว์มานอนห้องพี่ เดี๋ยวพี่จะออกมานอนข้างนอกเอง"
เพราะวันนี้มีแขกมาที่รีสอร์ทเยอะจนไม่มีห้องว่าง
แล้วโบว์ลิ่งก็ยอมทำตามที่เขาพูด เธอมานอนที่ห้องของเขา อะตอมก็เลยต้องออกมานอนห้องโถงของบ้าน
บัวชมพูก็เลยหาที่นอนปิคนิคเล็กๆ เพื่อมาปูให้เขาได้นอนสบายตัวหน่อย เพราะถ้าให้นอนที่โซฟา ก็คงจะไม่สบายตัวเพราะเขาเป็นคนตัวสูง
2
