“เป็นไงบ้างคะหมอ”
ลี่หลินเอ่ยถามทันทีที่คุณหมอผละออกไปจากตัวถิงถิง หลังจากที่ทำการตรวจยกใหญ่ เพื่อตรวจสอบว่ามันปลอดภัยดีหรือเปล่า
“ไม่มีอะไรน่าห่วงครับ มีแค่อาการระแวงนิดหน่อย แต่เดี๋ยวก็คงหาย”
“ค่อยโล่งใจหน่อย”
คนตัวเล็กถอนหายใจอย่างโล่งอก พลันอุ้มถิงถิงขึ้นมากอดเอาไว้ให้หายคิดถึง โดยมีมังกรยืนเฝ้าอยู่ไม่ห่าง
“ขอบคุณมากนะครับ”
“ยินดีครับคุณมังกร ถ้าต้องการเรียกใช้ผมได้ตลอด”
ชายวัยกลางคนยิ้มรับคำขอบคุณ แล้วขอตัวลากลับไปทำงานที่คลินิก ภายในห้องจึงเหลือเพียงแค่ลี่หลินกับมังกรที่อยู่ด้วยกันลำพัง
“ปลอดภัยแล้วนะถิงถิง”
นิ้วเรียวลูบไล้ไปตามขนสีขาวนุ่มสลวย หลังจากที่กลับมาแล้วแม่บ้านช่วยอาบน้ำกันยกใหญ่จนมันสะอาดเอี่ยมตามเดิม
“ปลอดภัยแล้วนะลี่หลิน”
คนร่างใหญ่ว่าพลางวางมือลูบหัวลี่หลินที่กำลังนั่งอยู่บนพื้น และกอดถิงถิงเอาไว้บนตัก
“ฉันไม่ใช่แมวเฮียนะ”
เธอโวยพร้อมกับแยกเขี้ยวขู่ฟ่อ ๆ ทว
