ธันย์ลองให้คนติดตามรายาเพื่อหาจังหวะจัดการ แต่เขาพบว่ารายาระวังตัวดีมาก นอกจากไปหาพี่สาวที่สระบุรีแล้วเธอไม่ได้ไปไหนนอกจากไปศาลและสำนักงานทนายความ รอบตัวเธอมักจะรายล้อมไปด้วยตำรวจหรือเพื่อนทนายความคนอื่นๆ เขาจึงพักเรื่องนี้ไว้
เหตุการณ์สงบไปได้ประมาณหนึ่งเดือน ข้อเท้าของไลลาดีขึ้นมาก วันนี้เธอมาตรวจที่โรงพยาบาลในจังหวัดสระบุรี เธอมีนัดถอดเฝือกในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า เธอถามน้องสาวที่มาด้วยกันในตอนที่เดินทางกลับบ้านพัก
“แล้วที่บ้านเป็นไงบ้างนาว แม่ถามอะไรไหม” นางเรไรเคยโทรมาหาเธอครั้งนึง ว่าอยากให้เธอกลับไปพักรักษาตัวที่บ้านมากกว่า แต่ไลลาปฏิเสธไปเธอจึงไม่เคยติดต่อมาอีก
“ไม่นะคะ นาวเองก็ไม่ค่อยกลับบ้าน” รายาตอบตามตรงเธอพักที่คอนโดของตัวเองซึ่งห่างจากที่ทำงานในระยะที่เดินไปได้ ช่วงนี้เธอบอกมารดาว่างานเยอะ ไม่อยากขับรถไปกลับวันละสองชม. และท่านก็ไม่ได้ว่าอะไรดูจะโล่งใจด้วยซ้ำที่เธอไม่กลับบ้า
