นๅคนๅคๅ ๒๐
เช้าวันต่อมา
ฮัดเช้ย!
"แม่ว่าลูกไม่ต้องไปโรงเรียนดีกว่าไหม เมื่อคืนนี้บอกให้กินยาก็ไม่กิน"
"ไม่ได้หรอกค่ะแม่กลัวเรียนไม่ทันเพื่อนปีสุดท้ายแล้วนะแม่" น้ำฝนเตรียมอุปกรณ์การเรียนเสร็จเธอก็รีบเดินออกจากบ้าน
กว่าจะเดินมาถึงรถสองแถวพวกเพื่อนๆ ก็ขึ้นเต็มคันรถแล้วเธอต้องไปเกาะยืนอีกตามเคย
"รถเต็มขนาดนั้นไม่ต้องขึ้นหรอกฝนมานั่งซ้อนท้ายกูดีกว่า" สมชายขับรถมาจอดเทียบรถสองแถวไว้แล้วก็ชวนน้ำฝนให้ขึ้นรถ
น้ำฝนแอบมองไปดูนาคาที่ยืนอยู่ด้านหลังสุด "ไม่เป็นไรหรอกสมชาย นายไปเถอะ" แล้วน้ำฝนก็ขยับเข้าไปด้านในอีกนิด
นาคาแอบอมยิ้มเห็นน้ำฝนไม่ไปกับสมชาย แถมเธอยังมองมาที่เขาก่อนที่จะตัดสินใจอีก ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มองไปที่เธอแต่ก็เห็น
"รอด้วยค่ะ" วันนี้พริกแกงมาสายที่จะเกาะยืนยังไม่มีเลย
"แล้วเราจะไปยังไงล่ะนาคา คนเต็มขนาดนี้" พริกแกงเดินก้าวขึ้นมาสองขั้นก่อนจะพูดกับนาคาเบาๆ
"ขยับให้ผู้หญิงนั่ง
