นๅคนๅคๅ ๒๗
หลังจากที่ทำการสึกชีพราหมณ์แล้ว ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันกลับบ้านของตัวเอง
"ผมว่าแม่นอนพักก่อนดีกว่า"
"แม่จะไปดูผักที่ปลูกไว้ ไปรดน้ำสักหน่อยเดี๋ยวตอนเย็นก็จะได้เอาไปฝากร้านป้าขายอีก"
"เดี๋ยวผมไปดูให้ครับ ผมจะไปปักเบ็ดด้วย" ชายหนุ่มเดินไปหยิบเครื่องมือหาปลา
"อยู่วัดแม่ก็ได้นอนเต็มอิ่มแล้ว นาคาไปหาปลาเถอะลูกเดี๋ยวแม่จะไปดูผักเอง" พูดกับลูกชายจบจันทิมาก็เดินไปถือถังน้ำเพื่อที่จะไปรดน้ำผัก นาคามองตามหลังผู้เป็นแม่
เขาสงสารแม่มากร่างกายไม่สมบูรณ์แล้วก็ยังต้องทำงานหนักขนาดนี้
"รออีกไม่นานหรอกนะครับแม่ ผมจะหาเงินมาเลี้ยงแม่เอง" ชายหนุ่มคิดว่าเขาจะเรียนแค่ชั้นมัธยมปีที่ 6 แล้วออกไปหางานทำ ถ้าเขาเรียนต่อแม่ต้องลำบากมากกว่านี้แน่
นาคาเดินไปปักเบ็ดตามคลองน้ำและทุ่งข้าวของชาวบ้าน เบ็ดอันไหนที่เขาปักลงไปยังไม่นานก็มีปลามาติด
จ๊อม!!
ได้ยินเหมือนเสียงปลาติดเบ็ดนาคาเลยเดินกลับมาดู เบ็ดต
