เช้าของวันใหม่
"อื้อ..."
แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบที่ปลายเตียง พิมดาวค่อยๆขยับตัวตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งที่ช่วงเอว ก่อนจะพบว่าแขนแกร่งของทรอยยังคงพาดกอดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อยไปไหน พอเธอขยับกายเพียงเล็กน้อย คนที่ตื่นอยู่ก่อนแล้วก็กระชับอ้อมกอดให้แน่นเข้าเข้าไปอีก
“ตื่นแล้วเหรอครับ... หืม”
ทรอยกระซิบเสียงทุ้มต่ำ ที่ยังติดแหบพร่าตามสไตล์คนเพิ่งตื่นนอน
เขาไม่รอให้เธอได้ตอบคำถาม แต่กลับซุกใบหน้าคมสันลงที่ซอกคอขาวกรุ่น กลิ่นหอมจางๆจากกลิ่นกายเฉพาะตัวของพิมดาว ทำให้เขาอดใจไม่ไหวที่จะขยับเข้าไปจูบริมฝีปากของเธอ ทรอยกดจูบเน้นๆที่ผิวเนียนละเอียดย้ำๆ จนพิมดาวต้องย่นคอหนีด้วยความจั๊กจี้
“พี่ทรอย... พอแล้วค่ะ พิมจั๊กจี้..."
"ก็ตัวพิมหอมนี่นา ขอพี่หอมหน่อยนะ"
"อื้อออ แล้วนี่ไม่ไปเรียนเหรอคะ เดี๋ยวสายเอานะคะ”
พิมดาวเอ่ยปรามเสียงแผ่ว พยายามจะดันไหล่กว้างออกแต่กลับไม
