วันต่อมา
@ผับหรู
“พิม แกมาทำงานด้วยเหรอ”
ด้าที่กำลังเช็กความเรียบร้อยอยู่รีบวิ่งถลาเข้ามาหาเพื่อนรักทันที แววตาเต็มไปด้วยความตกใจและเป็นห่วง เพราะรู้ดีว่าสภาพร่างกายและจิตใจของเพื่อนตอนนี้บอบช้ำเพียงใด
“อืม... ฉันต้องมาหาเงินน่ะแก เจ้าหนี้ตามทวงฉันใหญ่เลย ไม่รู้ว่าเขาจะตามมาถึงไทยเมื่อไหร่”
มือบางวางกระเป๋าลงอย่างอ่อนแรง ความหวาดกลัวเรื่องหนี้สินมหาศาลยังคงตามหลอกหลอนเธอเหมือนเงาตามตัว
“เฮ้อ... นึกถึงเรื่องนี้แล้วก็เหนื่อยใจแทนแกเหมือนกันเนอะ”
ด้าถอนหายใจยาวพลางกุมมือเพื่อนไว้
“ฉันอยากมีเงินสักสิบล้านจริงๆ ฉันจะได้ช่วยแกไปเลยเก้าล้าน แกจะได้ไม่ต้องมานั่งกลุ้มใจแบบนี้อีก”
“ฮุ้ย... ฉันภูมิใจจริงๆ ทำไมฉันมีเพื่อนน่ารักขนาดนี้เนี่ย”
พิมดาวพยายามฝืนยิ้มออกมา แววตาที่หม่นแสงวูบหนึ่งกลับมีประกายความซึ้งใจเล็กๆ
“แน่นอนสิ ก็ฉันไม่อยากให้แกเจอกับอะไรพวกนี้นี่นา ฉันอยากเห็นแกมีความสุข
