ป๊อก!!
ทรอยกระแทกแก้วเหล้าลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น จนน้ำสีอำพันกระฉอกโดนหลังมือ แต่เขากลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร แววตาที่เคยแข็งกร้าวของพยัคฆ์ร้ายในตอนนั้น ตอนนี้แดงก่ำและสั่นระริกด้วยความอัดอั้นที่มาถึงขีดสุด
“พวกมึง... ถ้ากูบอกว่ากูทำเรื่องระยำกับคนที่กูรักที่สุดไว้ พวกมึงยังจะคบกูเป็นเพื่อนไหมวะ”
น้ำเสียงสั่นพร่าของทรอยทำให้ซันเดย์และฟอร์มถึงกับชะงัก ทุกคนวางแก้วลงแล้วหันมามองเขาเป็นตาเดียว บรรยากาศในห้องวีไอพีที่เคยอึกทึกเงียบงันลงทันตา
"อะไรของมึงวะ กูสองคนเพื่อนมึงนะเว้ย ทำไมพวกกูถึงจะไม่คบมึงวะ"
ฟอร์มวางแก้วลงพร้อมทั้งมองทรอยอย่างไม่เข้าใจในคำพูด
“กูไม่ได้แค่แกล้งพิมเพราะแค้น”
ทรอยเริ่มพรั่งพรูออกมา ความรู้สึกผิดที่กักเก็บไว้พังทลายลงเหมือนเขื่อนแตก
"มึงหมายความว่าไววะไอ้ทรอย"
ซันเดย์เอ่ยถามแบบงงๆ
“กูเหยียบย่ำพิม กูด่าว่าพิมหน้าเงิน กูด่าว่าพิมสกปรกที่ไปทำงานพาร์ทไทม์ตามผับตา
