เพนต์เฮาส์
เวลา 10.00 น.
ลูกพีชปรือตาตื่นขึ้นด้วยความยากลำบาก ความรู้สึกแรกที่เข้าจู่โจมคือความระบมที่แล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย โดยเฉพาะข้อมือทั้งสองข้างที่ขึ้นรอยเขียวช้ำชัดเจนจากการถูกพันธนาการ
“อึก... เจ็บ...”
พยายามหยัดกายลุกขึ้นนั่ง แต่ความเจ็บแปลบที่กึ่งกลางกายและสะโพกซึ่งถูกฝ่ามือหนาฟาดซ้ำแล้วซ้ำเล่ารั้งให้ต้องล้มตัวลงนอนตามเดิม เรือนร่างขาวนวลที่เคยผุดผ่อง บัดนี้ถูกตีตราด้วยรอยรักสีกุหลาบและรอยฟันของมังกรขี้หวงจนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่าง
ภาพเหตุการณ์บนเรือย้อนกลับมาเตือนสติลางๆ ภาพที่ร้องขอความรุนแรงจากเขา แค่คิดใบหน้าหวานร้อนผ่าวจนแทบระเบิดด้วยความอับอาย
แกร๊ก...
ประตูห้องนอนเปิดออกพร้อมร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามา เทียนอี้อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำ ปลดกระดุมสามเม็ดบนเผยให้เห็นรอยข่วนยาวเหยียดที่แผงอกและรอยกัดที่ลำคอ... ผลงานของลูกแมวที่กลายเป็นเสือสาวเมื่อคืนนี้
“ตื่นแล้วเหรอ... ตัวแส
