สายๆ ของวันเดียวกัน...
หลังจากมื้อเช้าอันแสนวุ่นวายผ่านพ้นไป คุณย่าแคร์และคุณจางขอตัวไปช้อปปิ้งตามประสาคนวัยเก๋า ทิ้งให้พ่อ แม่ ลูก และพี่ชาย อยู่กันตามลำพังในห้องนั่งเล่น
“ลูกพีชครับ...”
เทียนอี้เอ่ยขึ้นขณะที่กำลังนั่งเหยียดขายาวบนโซฟา โดยมีน้องเคธี่ นั่งทับอยู่บนหน้าท้องแกร่ง หนูน้อยกำลังตั้งอกตั้งใจแคะสะดือพ่อเล่นผ่านเสื้อยืดราคาแพง
“คะ แด๊ดดี้?”
ลูกพีชที่กำลังจัดการกับของเล่นลูกสาวเงยหน้าขึ้นมามอง
“เรื่องฮันนีมูน... หนูคิดหรือยังว่าอยากไปไหน?”
มาเฟียใหญ่ถามเสียงนุ่ม มือหนาคอยประคองหลังลูกสาวกันตก
“จะไปยุโรปไหม? ฝรั่งเศส? อิตาลี? หรืออยากไปนอนอาบแดดที่มัลดีฟส์? ...แด๊ดดี้ตามใจหนูทุกอย่างเลยนะ ขอแค่หนูจิ้มมา แด๊ดดี้พร้อมเปย์”
ลูกพีชทำหน้าครุ่นคิด...
ใจจริงอยากไปในที่ที่โรแมนติก แต่พอมองไปที่เจ้าก้อนแป้งบนตัวสามี ความเป็นแม่ก็ทำให้ลังเล
“เอ่อ... คือพีช... พีชไม่อยากทิ้งลูกไว้น
