เช้าวันรุ่งขึ้น...
โรงแรมมารีน่า เบย์ แซนด์ส, สิงคโปร์
(ห้องเควิน)
เควินนอนแผ่หลาอย่างสบายอารมณ์ หลังจากเมื่อคืนเขารับหน้าที่เป็น ‘พี่เลี้ยงจำเป็น’ ดูแลน้องสาวตัวน้อยเพื่อให้ป๊ากับแม่เลี้ยงได้สวีทกันเต็มที่ในคืนเข้าหอ
“อือออ...”
ชายหนุ่มครางในลำคอเบาๆ เมื่อรู้สึกถึง ‘ก้อนนุ่มนิ่ม’ ที่กำลังขยับดุ๊กดิ๊กอยู่บนหน้าอกแกร่ง พร้อมกับกลิ่นแป้งเด็กหอมละมุนที่ลอยมาแตะจมูก
เปลือกตาคมค่อยๆ เปิดขึ้นปรับโฟกัส...
ภาพแรกที่เห็นทำเอาหัวใจพี่ชายแทบละลายกองไปกับพื้น
“แอ้?”
เจ้าก้อนแป้งน้องเคธี่ในชุดนอนหมีน้อยสีชมพู ตื่นขึ้นมานั่งทับอยู่บนอกแกร่ง ผมเผ้าชี้ฟูไม่เป็นทรงเหมือนสิงโตน้อยเพิ่งตื่นนอน
แก้มยุ้ยๆ สีชมพูระเรื่อมีรอยแดงจางๆ จากการนอนทับหมอน ดวงตากลมโตใสแจ๋วเหมือนลูกแก้วจ้องมองหน้าพี่ชายตาแป๋ว
“...”
หนูน้อยเงียบกริบ... เอียงคอเล็กน้อยอย่างสงสัย คิ้วบางๆ ขมวดมุ่นราวกับกำลังประมวลผลว่า ‘นี่ใคร?
