หลังจากมื้อเช้าที่แสนวุ่นวายผ่านพ้นไป...
เควินขอตัวออกไปจัดการธุระข้างนอก (และเปิดโอกาสให้พ่อกับแม่เลี้ยงได้อยู่กันตามลำพัง) ส่วนเทียนอี้ก็แยกตัวไปสั่งงานลูกน้องที่ห้องทำงานชั่วคราว เพื่อสะสางปัญหาที่คั่งค้างมาร่วมเดือน
สายลมพัดเอื่อยๆ ปะทะใบหน้าหวาน ลูกพีชนั่งเหม่อมองท้องฟ้ากว้างไกลสุดสายตา ความเงียบสงบทำให้ความคิดต่างๆ ไหลวนเข้ามาในหัว
โดยเฉพาะเรื่อง... คุณพ่อ ถึงแม้อาการจะทรงตัวแต่ก็ยังต้องอยู่ในห้องปลอดเชื้อ มีสายระโยงระยางเต็มไปหมด มันบีบหัวใจทุกครั้งที่นึกถึง
ถ้าไม่ใช่เพราะฝีมือของ สองแม่ลูกนั่น... ป่านนี้พ่อคงหายดีและกลับมาอยู่กับเธอแล้ว
ลูกพีชขมวดคิ้วมุ่นเมื่อนึกถึงสองคนนั้น
ลำพังแค่สองแม่ลูกที่มีดีแค่กรีดกรายไปวันๆ ไม่มีทางที่จะหายาพิษร้ายแรงขนาดนั้นได้แน่ๆ มันต้องมีคนบงการ... คนที่มีอิทธิพลมากพอที่จะช่วยพวกหล่อนทำเรื่องชั่วช้า
ตอนนั้นเทียนอี้ก็ไม่อยู่... ทำอะไรไม่ได้มาก
แ
