เวลา 21.00 น.
ห้องนอน...
‘ลูกพีช’ นั่งกอดเข่าสั่นเทาอยู่บนเตียง คำพูดของซาร่ายังคงวนเวียนอยู่ในหัวเหมือนเทปที่ถูกเปิดซ้ำไม่รู้จักจบสิ้น
‘แกรู้ไหมว่าที่สิงคโปร์เขามีใคร? ที่ฮ่องกง หรือลอนดอน เขาก็มีสินค้าเกรดพรีเมียมแบบแกซุกไว้ทุกที่!’
ก้อนเนื้อในอกซ้ายบีบรัดจนเจ็บร้าว ความจริงที่ว่าเธอเป็นเพียง ‘สินค้า’ มันบาดลึกพอแล้ว แต่การที่ได้รับรู้ว่าเขาใช้ร่างกายร่วมกับผู้หญิงคนอื่นไปทั่วโดยไม่เคยป้องกัน... มันทำให้ความรู้สึกดีๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นพังทลาย กลายเป็นความหวาดระแวงและขยะแขยงจนถึงที่สุด
แกร๊ก...
เสียงประตูเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปร่ง หลงเทียนอี้ ถอดสูทตัวนอกทิ้งอย่างไม่ไยดี แววตาคมกริบเต็มไปด้วยความพึงพอใจเมื่อนึกถึงรายงานจากคุณจางเรื่องที่ยัยลูกแมวของเขาฟาดฟันกับซาร่าจนหน้าหงาย
“เก่งนี่... ได้ยินว่าวันนี้แผลงฤทธิ์ใส่ซาร่า”
เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นขณะก้าวเข้าประชิดขอบเตียง
