เธอจรดปลายปากกาลงบนกระดาษเนื้อดี บรรจงเขียนลายเซ็น ที่คุณพ่อฝึกให้ตั้งแต่ 9 ขวบ
“เสร็จแล้วค่ะ สวยไหม?” ลูกพีชวางปากกาลง ยิ้มภูมิใจในผลงานตัวเอง
เทียนอี้หยิบขึ้นมาดู... รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้า
“อืม... สวย” เขาตอบสั้นๆ แต่สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ลายเซ็นนั้น
“สวยกว่าของแด๊ดดี้ไหมคะ?”
“สวยกว่า...”
เทียนอี้ค่อยๆ ดึงกระดาษกลับแล้วสอดเก็บเข้าซองเอกสาร ก่อนจะนำไปใส่ไว้ในลิ้นชักและล็อกกุญแจทันที
“อ้าว... เก็บทำไมคะ? ไม่ให้รางวัลพีชเหรอ?”
“ให้สิ...” เขาหันกลับมารวบเอวบางเข้าหาตัว นัยน์ตาพราวระยับ
“รางวัลคือ... ฉันจะตามใจเธอหนึ่งอย่าง”
“... พีชอยากไปทะเล”
“ทะเล?”
“ใช่ค่ะ! ทะเลหาดทรายขาวๆ น้ำใสๆ ลมเย็นๆ”
ลูกพีชเขย่าแขนแกร่ง “นะค้าาา... ไปทะเลกันนะ ใกล้ๆ ก็ได้ หัวหิน พัทยา หรือภูเก็ตก็ได้พีชอยากเล่นน้ำ”
เทียนอี้ทำท่านิ่งคิด “ถ้าพาไป... มีรางวัลไหม?” มาเฟียจอมเจ้าเล่ห์เริ่มเข้าโหมด
