วันหยุดสุดสัปดาห์
ห้องนั่งเล่น
“น้องพีชคะ... ลองชิมขนมอันนี้สิ พี่สั่งตรงมาจากฝรั่งเศสเลยนะ หวานละมุนลิ้นเหมือนคนกินเลย”
แคร์ในชุดลำลองแต่ยังคงความเปรี้ยวเข็ดฟัน หยิบมาการองสีหวานยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากลูกพีช
ลูกพีชที่กำลังอุ้มน้องเคธี่อยู่บนตักทำหน้าไม่ถูกจะปฏิเสธก็เกรงใจ จะกินก็...
หมับ!
มือหนาคว้าข้อมืออดีตภรรยาไว้ ก่อนจะงับมาการองชิ้นนั้นเข้าปากตัวเองหน้าตาเฉย
“อื้ม... หวานดี แต่เมียฉันหากินเองได้ ไม่ต้องป้อน!”
เทียนอี้เคี้ยวพร้อมส่งสายตาพิฆาตใส่แคร์
“อีริค! นั่นฉันป้อนน้องพีชนะ!” แคร์แหวใส่
“คนแก่ขี้หวงเอ๊ย... น่ารำคาญจริงๆ น้องพีชทนอยู่กับตาแก่นี่ได้ยังไงคะเนี่ย? สนใจย้ายไปอยู่กับพี่ที่ปารีสไหม? พี่จะพาช้อปปิ้งทุกวัน พาไปสปา ดูแลดุจเจ้าหญิงเลย”
“เอ่อ...” ลูกพีชยิ้มแห้ง กอดลูกสาวแน่นขึ้น
“พีชติดลูกคงไปไหนไม่ได้”
“ก็เอาเคธี่ไปด้วยสิคะ” แคร์ตอบทันควันสายตาเป็นประกาย
“ลูกสาวน่
