แต่แล้วความหอมหวานก็ถูกทำลายลงเมื่อประตูห้องถูกผลักเข้ามาอย่างถือวิสาสะ
ปัง!
“ไงหวานไม่เกรงใจคนโสดเลยนะ”
เสียงกวนประสาทของลูเซียนดังนำมาก่อนตัวเขาเดินเข้ามาพร้อมเอเดน ส่วนเรนและดอมเดินตามมาติดๆ
ลูกพีชรีบผละตัวจากขอบเตียง หน้าแดงซ่านเมื่อเห็นสายตาล้อเลียนจากเพื่อนๆ เทียนอี้
“พวกมึงมาทำไมแต่เช้า” เทียนอี้ชักสีหน้าหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะสวีท “งานการไม่มีทำหรือไง?”
“ก็งานที่เฮียสั่งให้ไป 'เก็บกวาด' นั่นแหละเพิ่งเสร็จ” เอเดนตอบพลางทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน “สะอาดเอี่ยมอ่อง ไม่เหลือแม้แต่ซาก... ตำรวจคงปวดหัวไปอีกนานว่าไฟไหม้ได้ไง”
“อืม...” เทียนอี้พยักหน้า สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง “แล้วฮันส์?”
คำถามนี้ทำเอาลูกพีชหูผึ่งหันมามองหน้าดอมอย่างรอคอยคำตอบ
“รอดตายหวุดหวิด... กระสุนไม่โดนจุดสำคัญ แต่เสียเลือดเยอะ หมอบอกว่าพ้นขีดอันตรายแล้ว ตอนนี้พักอยู่ห้องไอซียู อีกวันสองวันคงย้ายออกม
