บทที่ 48 : คนป่วยจอมเจ้าเล่ห์

1754 Words

โรงพยาบาล... หลงเทียนอี้วางไอแพดลงข้างเตียงอย่างใจเย็น สีหน้าไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย 'แก๊งพยัคฆ์ดำ' ... ศัตรูคู่อาฆาตที่แย่งชิงความเป็นใหญ่ในเขตท่าเรือมาตลอด เขาก้มลงมองใบหน้าหวานที่ขยับตัวเล็กน้อยเพราะเสียงร้องในจอเมื่อครู่ "อือ..." เธอครางงึมงำในลำคอ คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเหมือนกำลังฝันร้าย "ชู่ว์... ไม่ต้องกลัว" รีบก้มลงไปกระซิบชิดใบหูเล็ก เสียงทุ้มเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นอ่อนโยนในพริบตา มือหนาลูบไล้แก้มเนียนแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลม "คนเลวมันตายหมดแล้ว... หลับซะนะเด็กดี" จูบลงบนหน้าผากมนแผ่วเบา ก่อนดึงสายน้ำเกลือออกโดยไม่สนใจเลือดที่ไหลย้อนออกมา เป็นจังหวะเดียวกับที่จินเดินเข้ามาพร้อมเสื้อผ้าชุดใหม่ “เพิ่มคนมาคุ้มกันลูกพีช” สั่งขณะจินแต่งตัวให้ “ครับท่าน” จินก้มหัวรับคำสั่ง ก่อนทั้งคู่จะเดินออกจากห้อง... สายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่งราวกับฟ้ารั่ว...กลบเสียงร้องโหยหวนที่ดังระง

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD