“พ่อเป็นคนไม่ดี พ่อเป็นคนปากหมา ปากพาซวย ดูสิ... พ่อทำแม่เครียดจนเป็นลมไปเลย ปากพ่อมันไม่ดี ความคิดพ่อก็ด้วย แม่อุตสาห์จะทำเซอร์ไพรส์ แต่พ่อก็ทำพัง ถ้าพ่อหักห้ามปากหมาๆนี่ได้ วันนี้คงเป็นวันที่ดี นี่ถ้าแม่ของลูกตื่นขึ้นมานะ คงไม่ให้พ่ออยู่ใกล้แน่ๆเลย แต่ถึงยังไงพ่อก็ไม่มีทางเลิกกับแม่ของลูกแน่” เสียงพึมพำพร้อมกับมือที่ลูบไล้ตรงบริเวณหน้าท้องของฉัน
ถ้าให้เดาตอนนี้ฉันคงกลับมานอนอยู่บ้าน เหตุการณ์ก่อนหน้าคงจะสร้างความแตกตื่นให้ผู้คนเป็นจำนวนมาก แต่ก็คงไม่มีใครกล้าเอาไปพูดต่อเป็นแน่
ตอนนี้ไอ้ผัวชั่วของฉันคงกำลังสำนึกผิด
จากที่จับใจความได้ลางๆ อย่างไรเสีย มันก็ไม่มีทางจะเลิกกับฉัน คงจะจริงอย่างที่เสี่ยภพบอกนั่นแหละ
แล้วต่อจากนี้มันก็คงจะตามติดเป็นเงาฉันเลยล่ะ
ฉันผิดเองที่คิด ‘เซอร์ไพรส์’
ฉันลืมใช้สมองไตร่ตรองว่า ‘เลเวลความมโน’ ของผัวฉันไม่เหมือนชาวบ้าน
ผัวฉันมันอยู่ด้วยความรักที่มีมากจนเ
