หลังจากที่พี่สิงห์กลับไปแล้ว และไม่ลืมที่จะคืน โทรศัพท์ให้ฉัน แถมยังย้ำบอกว่าพรุ่งนี้จะมารับฉันพาฉันไปส่งที่มหาวิทยาลัยแล้วก็จะซื้อยาคุมมาให้
ไม่รู้ว่ามีธุระอะไรที่สำคัญ มากๆ หรือเปล่า เพราะโทรศัพท์ของพี่สิงห์มีคนโทรเขามาถี่มากๆก่อนที่เขาจะรีบออกไปจากห้องของฉัน
เอาล่ะ ฉันควรยังคิดฟุ้งซ่านเรื่องนี้สักที ฉันต้องเลิกคิด เพียงเวลาแค่ไม่กี่วันที่เราใกล้ชิดกัน ทำไมถึงทำให้ความรู้สึกของฉันเพิ่มมากขึ้นขนาดนี้กันด้วยนะ
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
เสียงเคาะห้องดังขึ้นทำให้ฉันหลุดออกจากวังวนความคิดของตัวเอง คงจะเป็นสายธารที่มาเคาะ เพราะฉันบอกมันไปว่าฉันกลับมาที่ห้องแล้ว
ฉันถอนหายใจออกมา เบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นไปเปิดประตูห้องให้เพื่อนเข้ามา
“พริ้ง แกเป็นยังไงบ้างพี่สิงห์ทำอะไรแก เขาทำร้ายแกหรือเปล่า ทำไมฉันติดต่อแกไม่ได้เลย ทำไมแกถึงไม่ยอมไปเรียน แล้ว....”
“สายธารฉันโอเค พี่สิงห์ไม่ได้ทำอะไร” ฉันขัดขึ้นเพร
