“ชิม่อนหรอ โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ^_^”
“ครับ นี่อาพิมพ์ใช่มั้ย ผมแทบจำไม่ได้แหนะ ^_^”
“จ้ะ อาเอง^_^”
“นี่อย่าบอกนะครับว่าอาพิมพ์กับอาสิงห์....กลับมาคบกันแล้ว แบบนี้ถ้าคุณปู่รู้คงจะดีใจมากแน่ๆ ใช่มั้ยครับอาสิงห์ ^_^”
อะไรกัน ขะ เขาเคยคบกันอย่างนั้นหรอ ทำไมพี่ม่อนถึงพูดแบบนี้ล่ะ
“บ้าน่า!! อาแค่มากินข้าวกันเฉยๆเอง ^_^”
“แกไม่เรียนรึไง” พี่สิงห์ถามพี่ม่อนแต่สายตากลับเอาแต่จ้องมองฉัน
“วันนี้เรียนแค่ช่วงเช้าครับอา งั้นเดี๋ยวผมขอตัวพาสาวๆไปกินข้าวก่อนนะครับ ไม่รบกวนอาสิงห์กับอาพิมพ์แล้ว ^_^”
“ไปกันเถอะ ^_^” พี่ม่อนหันหน้ามาบอกฉัน
“เดี๋ยว !!” เสียงของพี่สิงห์ท้วงขึ้นก่อนที่เราจะเดินแยกตัวออกไป
“ครับ ?”
“ไปกินด้วยกันสิ” เขากำลังคิดจะทำอะไรอีก
“สะ สิงห์คะแต่พิมพ์ว่า...”
“นานๆทีฉันจะได้กินข้าวกับหลานชาย หวังว่าแกคงไม่ปฏิเสธ” พี่สิงห์ไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นกำลังทำหน้า
