เช้าวันใหม่มาพร้อมกับแสงแดดอุ่นๆ ล่อดผ่านเข้ามาในห้องนอนใหญ่ เผยให้เห็นร่างเล็กที่ยังซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มอย่างไม่ยอมตื่น ขนตายาวกระพือเบา ๆ ตามจังหวะลมหายใจสม่ำเสมอ แก้มใสนวลแนบหมอน ดูไร้พิษภัยจนคนมองเผลอยิ้มออกมา
ติณณ์ขยับตัวเข้าไปใกล้กว่าเดิมเล็กน้อย ใบหน้าหล่อคมก้มต่ำลง จมูกโด่งคลอเคลียเบา ๆ ไปตามข้างแก้มอุ่นของคนตัวเล็กที่ยังหลับตาพริ้ม ลมหายใจอุ่นรดผิวจนฟาร์มขนลุกซู่โดยไม่รู้ตัว แม้จะยังไม่ลืมตา แต่ริมฝีปากอิ่มกลับเม้มแน่นเหมือนคนรู้ทัน
“เมื่อคืน…สเต็กเฮียอร่อยไหม หื้ม”
เสียงกระซิบแหบต่ำฟังดูทั้งขำ ทั้งอ่อนโยน พร้อมรอยยิ้มบางที่แต้มอยู่บนริมฝีปากของคนถาม คล้ายคนที่ไม่ได้ต้องการคำตอบจริงจัง แค่อยากเห็นปฏิกิริยาคนข้างกายมากกว่า
“เฮีย…อย่าแกล้งตั้งแต่เช้าสิคะ”
ฟาร์มขยับหน้าหนีเล็กน้อย แก้มที่ถูกคลอเคลียเมื่อครู่แดงระเรื่อขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เสียงอู้อี้ดังจากใต้ผ้าห่ม แต่กลับแฝงรอยยิ
