หน้าห้องคลอดของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง บรรยากาศตึงเครียดเสียยิ่งกว่าตอนประชุมผู้ถือหุ้นระดับหลายร้อยล้าน ติณณ์เดินจงกรมกลับไปกลับมาด้วยใบหน้าเคร่งขรึม เหมือนตอนที่ลุ้นฟาร์มตอนตั้งท้องไม่มีผิด เสื้อเชิ้ตที่เคยเนี้ยบกริบ ทว่าตอนนี้หลุดลุ่ยเล็กน้อย เพราะความกระวนกระวาย โดยมีเพลิงและตุลย์ นั่งลุ้นอยู่ไม่ห่าง พร้อมกับ คุณหญิงพิมพ์พิไลและแม่ของฟาร์ม ที่พากันสวดมนต์ขอให้แม่และเด็กปลอดภัย
“ไอ้เสี่ย มึงนั่งลงบ้างเถอะวะ กูเห็นมึงเดินจนกูจะอ้วกแทนฟาร์มอยู่แล้วเนี่ย” เพลิงเอ่ยทักเมื่อเห็นเพื่อนรักเดินวนเป็นรอบที่ร้อย
“มึงเงียบไปเลยไอ้เพลิง มึงไม่เป็นกูมึงไม่รู้หรอก ฟาร์มเข้าไปตั้งนานแล้วนะ ทำไมยังไม่มีเสียงอะไรออกมาเลยวะ หมอข้างในทำอะไรกันอยู่!” ติณณ์หันมาตวาดเสียงเครียด แววตาคมกริบที่เคยนิ่งสงบ ทว่าตอนนี้สั่นระริกด้วยความหวาดกลัว…กลัวว่าคนตัวเล็กที่เขาหวงแหนยิ่งกว่าชีวิตจะเป็นอะไรไป
“ใจเย็นๆ นะตาติณ
