ท้องฟ้าสีครามยามเย็นของท้องทะเลหัวหินค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มทองอบอุ่นสลับกับสีม่วงพาสเทลจางๆ เสียงคลื่นกระทบฝั่งดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอราวกับจะร่วมเป็นพยานในค่ำคืนที่แสนพิเศษ ติณณ์ประคองฟาร์มเดินลงมายังชายหาดส่วนตัวหน้าวิลล่าหรูอย่างทะนุถนอม โดยอ้างว่าอยากพาเธอมาเดินรับลมชมวิวเพื่อให้ "เจ้าตัวเล็ก" ในท้องอารมณ์ดี
“เฮียคะ…ทำไมตรงนั้นมีซุ้มดอกไม้เต็มเลยล่ะคะ?” ฟาร์มถามพลางชี้ไปที่ทางเดินซึ่งถูกปูด้วยกลีบกุหลาบสีชมพูขาวทอดยาวไปสู่โต๊ะดินเนอร์ริมทะเลที่ประดับประดาด้วยไฟระยิบระยับ
“ก็เฮียอยากเอาใจหนูกับลูกไง เดินต่ออีกนิดนะคนดี” ติณณ์ยิ้มมุมปาก มือหนากระชับมือเล็กไว้แน่น ส่งผ่านความอบอุ่นที่ซึมลึกไปถึงหัวใจ
ทันทีที่เดินมาถึงจุดที่แสงไฟสีนวลตาจากตะเกียงแก้วสว่างไสว ฟาร์มก็ต้องหยุดกึก น้ำตาเริ่มเอ่อรื้นเมื่อเห็นร่างที่คุ้นเคยยืนส่งยิ้มอยู่เบื้องหน้าท่ามกลางกลิ่นหอมของดอกไม้นานาพันธุ์
“แม่! น้าวา
