ผมถอนจูบ จับทิชานอนหงาย ตัวผมคาบคร่อม หอมที่ซอกคอ กำลังจะประกบริมฝีปากอีกรอบ “ไม่เอาเกอร์ นี่ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ลูก ๆ ต้องมาปลุกทิแต่เช้าแน่เลย”
“เครื่องเกอร์ติดแล้วอะดิ แป๊บเดียวนะครับ” ความเป็นจริงแค่นอนใกล้ ๆ ผมก็ขึ้นแล้วครับ
“ไม่ให้ได้ไหม”
“สงสารเกอร์เถอะนะ ไม่งั้นนอนไม่หลับแน่เลย” อ้อนสิครับ ไม่อ้อนจะได้กินทิชาเหรอ
“แป๊บเดียวนะ ห้ามนาน”
“ครับ” เพราะว่าทิชารักผมไง เธอถึงตามใจผมทุกอย่าง เธอเป็นแบบนี้ตลอด แล้วน่ารักแบบนี้ผมจะไม่รักเธอได้ไง
เสียดายเวลาที่เสียไปว่ะ คนสร้างเรื่องต้องรับผิดชอบ
“ฮื้อ! แรงไปแล้วทิกเกอร์”
“โทษที” เพราะว่าผมเผลอโมโหผู้หญิงคนนั้นที่จัดฉากอย่างแนบเนียนด้วยการเอาความเชื่อใจของผมและทิชาที่มีให้เธอไปสร้างเรื่อง
แต่ถึงอย่างนั้นเราสองคนก็ผิดที่เชื่อใจกันไม่มากพอ
ผมสลัดเรื่องน่าปวดหัวทิ้งแล้วโฟกัสคนใต้ร่างที่กำลังอยู่ในท่ายกแขนขึ้นมาคล้องคอผมไว้ ในขณะที่ผมกระแ
