หนึ่งนาทีต่อเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นที่โทรศัพท์ของมธุรส เธอมองเขาอย่างระแวงยังไม่ยอมหยิบโทรศัพท์มาดู วรรัตน์เลี่ยงออกไปทำทีว่ายกจานไปเก็บ
“ผมขอโทษ ที่ทำให้ผึ้งไม่พอใจเรื่องอะไรก็แล้วแต่ บางเรื่องที่ผมทำอาจจะดูว่าคิดน้อยไปแต่ผมไม่เคยไม่ใส่ใจผึ้งนะ ถ้าผึ้งไม่ยอมแต่งงานกับผมเพราะว่าเกลียดผมมาก ผมขอดูแลลูกกับผึ้งแบบนี้ได้ไหม ขอมาหาบ้าง ซื้อของให้บ้าง จ่ายค่าเลี้ยงดูลูกบ้างกว่าจะโต กว่าจะเรียนจบ ค่ายาค่าหมอค่าเทอมไม่น้อย”
เขาหยุดพูดมองหน้าเธอหนึ่งอึดใจและพูดต่อ
“วันนี้ผมโอนให้เป็นค่าใช้จ่ายของลูก วงเงินผมโอนเงินออกได้แค่วันละสองล้าน ผมให้ก้อนนี้ไปก่อนแล้ววันหลังผมจะเปิดบัญชีให้เป็นชื่อหวานใจเหมือนที่ทำให้น้องท็อป ฝากประจำให้ปีละล้าน ส่วนค่าใช้จ่ายของผึ้งผมจะให้ต่างหาก”
มธุรสหยิบโทรศัพท์มาดู เธอทำหน้ายุ่งยากใจเมื่อเห็นว่าเขาโอนเงินมาอีกสองล้านจริงๆ
“คุณจะบ้าเหรอ เงินไม่ได้แก้ปัญหาได้ทุกอย
