งานใหม่ของไวน์และพักร้อนที่หายไป

มธุรสออกจากโรงพยาบาลกลับมาอยู่บ้านในวันต่อมา หญิงสาวอุ้มเด็กน้อยเองส่วนของอื่นๆ วรินทรเป็นคนช่วยยก ป้านวลอยู่จัดการที่บ้านรอเธอพาลูกสาวกลับไป ชายหนุ่มมองไปรอบบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับหลังที่เขาเคยมาพบเธอในตอนนั้น “ผึ้งย้ายบ้านเหรอ” “ค่ะ” เธอตอบสั้นๆ วางน้องหวานใจลงกับเบาะที่ถูกปูที่พื้น ของใช้ของเด็กหญิงซื้อไว้ครบหมดแล้ว เธอจึงไม่ต้องวุ่นวายเรื่องนี้อีก “คุณจะกลับรึยังคะ” วรินทรได้รับอนุญาตแค่มาส่งเธอหลังออกจากโรงพยาบาลเท่านั้น “ผมขออยู่ที่นี่สักสองสามวันได้ไหมผึ้ง ผมห่วงลูก” เขาต่อรอง “ผึ้งไม่ใช่เมียเก็บ หรือเมียเล็กเมียน้อยของคุณค่ะ ที่จะยอมให้คุณทำแบบนั้น” หากเธอยอมให้เขาอยู่ที่นี่ นั่นกลายเป็นว่าสถานะของเธอไม่ต่างอะไรจากเมียเก็บของเขา แย่กว่าการไม่มีสถานะแบบที่ผ่านมาอีก วรรัตน์ออกมาจากในครัว หญิงสาวกลับออกมาจากโรงพยาบาลก่อนในตอนเช้าเพื่อไปจ่ายตลาด วันนี้เธออยากทานอาหา