"พวกพี่มีธุระอะไรคะ" ออมสินจำรุ่นพี่ผู้ชายสองคนนี้ได้ ในใจคิดไว้แล้วล่ะคงจะเป็นเรื่องโต๊ะนั่ง
"เห็นว่าเก่งเลยอยากขอเจอหน่อย" แต่รุ่นพี่ทั้งสองไม่ได้มองดูฝ่ายหญิงหรอกสนใจผู้ชายที่ทำเป็นเก่งมากกว่า ที่เลือกจะไม่มีเรื่องในโรงอาหารเพราะตอนนั้นคนเยอะ
"ออมสินพาเพื่อนขึ้นห้องไปก่อน" เจ้าวายุสั่งออมสินให้ไปจากตรงนี้ก่อน แต่สายตาของเขายังคงจับจ้องนักศึกษาสองคนนั้น ที่ต้องจ้องไว้เพราะเขาจะเผลอไม่ได้ รู้แล้วว่าเหตุการณ์ต่อไปมันจะเกิดอะไรขึ้น
"อย่ามีเรื่องกันเลยนะคะ" ถึงยังไงเธอก็ไปจากตรงนี้ยังไม่ได้ เพราะฝ่ายตรงข้ามมีสองคน กลัวว่าเจ้าวายุจะเสียเปรียบ
"ถ้างั้นก็ถอยออกไป" ที่เขาบอกให้ถอยออกไปเพราะกลัวพวกเธอจะถูกลูกหลง
พอออมสินกับเพื่อนถอยออกไปเท่านั้นแหละ เจ้าวายุไม่พูดพร่ำก็ง้างเท้าขึ้นก่อนจะถีบ
ตุ๊บ! ตุ๊บ!! เจอเข้าไปคนละดอกนักศึกษาชายทั้งสองล้มไปคนละทิศทาง
"วัายย" ออมสินและเพื่อนตกใจมากจนร้องอ
