เมลบียืนล้างปลากะพงใต้สายน้ำไหลเย็น มือเรียวลูบตามลำตัวปลาอย่างระมัดระวัง ก่อนจะซับให้แห้งแล้วใช้มีดบั้งเฉียงเบา ๆ ที่ตัวปลา
กลิ่นคาวจาง ๆ ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นสะอาดของครัว
“น้องเมลบั้งกำลังดีเลยค่ะ เก่งนะคะ”
เมลบียิ้มบาง ๆ ตอนที่ป้าจันชม มือยังคงจับตัวปลาไว้อย่างระวัง
“คุณแม่สอนมาค่ะ” เธอกระซิบเบา ๆ เหมือนเล่าเรื่องลับ ๆ
ป้าจันหัวเราะเอ็นดู “แบบนี้คุณท่านต้องชอบแน่เลยค่ะ”
เมลบีไม่ตอบอะไร แค่ยิ้มเขิน ๆ ก่อนจะยกจานปลาไปวางใกล้หม้อนึ่งที่เริ่มมีไอน้ำลอยขึ้นบาง ๆ เสียงน้ำเดือดดังปุด ๆ อยู่ข้างใน
เธอจัดวางปลาให้เรียบร้อย วางขิงซอยรองด้านล่างนิดหน่อยตามที่แม่เคยสอน บอกว่าจะช่วยดับกลิ่นคาวได้ดี ก่อนจะปิดฝาหม้อ
ระหว่างรอปลา เธอก็หันไปจัดการเครื่องทำน้ำราด
กระเทียมถูกสับละเอียด พริกขี้หนูแดงสดถูกหั่นเป็นท่อนเล็ก ๆ กลิ่นเผ็ดฉุนลอยขึ้นจนเธอเผลอสูดลมหายใจแรงไปหน่อย
“แสบจมูกเลยใช่ไหมคะ” ป้าจันถ
