ทว่า…
ก๊อก ๆ ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบา ๆ จากด้านนอก ทำให้เมลบีกับสกายสะดุ้งเล็กน้อย หันหน้ามองหน้ากันทันทีด้วยความตกใจปนงง เมลบีรีบลุกออกจากตักสกายอย่างรวดเร็ว ปรับเสื้อให้เข้าที่ ขณะที่สกายถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู
ประตูเปิดออก เผยให้เห็นป้าจัน แม่บ้านที่ยืนยิ้มเก้อ ๆ ถือถาดน้ำเย็นกับขนมทานเล่นมาด้วย
“ขอโทษค่ะคุณสกาย ป้าเอาน้ำกับขนมทานเล่นมาให้ค่ะ”
“อ่อ… ขอบคุณครับป้าจัน”
สกายรับถาดจากป้าจัน ยิ้มบาง ๆ ให้อย่างสุภาพ ก่อนจะปิดประตูเบา ๆ แล้วหันกลับมามองเมลบีที่กำลังแกล้งทำเป็นก้มหน้ามองไปทั่วห้อง หลบสายตาเขาแบบไม่ให้รู้ตัว
“ขนมไหม”
เขาถามเสียงทุ้มนุ่ม ถือถาดขนมกับน้ำเย็นเดินเข้ามาใกล้ ๆ
เมลบีเงยหน้ามาแวบหนึ่ง ยิ้มกริ่มเล็กน้อยก่อนจะส่ายหัวเบา ๆ แล้วตอบเสียงออดอ้อน
“พี่สกายกินเลยค่ะ เมลไม่หิว”
เมลบีพูดจบก็ลุกขึ้นเดินสำรวจห้องนอนของสกายอีกรอบ ช้า ๆ ลูบไล้ขอบตู้ ชั
