“นอนกับเมลได้ไหม…”

ตอนนี้เมลบีกำลังนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนที่นอน เหมือนคนกระสับกระส่าย ห่มผ้าก็ร้อน จะไม่ห่มก็หนาว ใจมันไม่นิ่งเอาซะเลย เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะโทรศัพท์ในมือเธอนี่แหละ เมลบีเผลอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอีกรอบ ทั้งที่บอกตัวเองไปแล้วไม่รู้กี่ครั้งว่า พอได้แล้ว แต่สุดท้ายก็แพ้ใจทุกที นิ้วกดเข้าไปที่หน้าโปรไฟล์ของสกายโดยอัตโนมัติ และสิ่งที่ทำให้เธอแทบจะดิ้นอยู่บนเตียง… เธออยู่ใน Close Friends ของเขา เมลบีชะงักค้าง ดวงตาเบิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะรีบลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงทันที “เดี๋ยวนะ…” เธอพึมพำกับตัวเอง “นี่กูคิดไปเองหรือเปล่าวะ” สตอรี่พื้นหลังสีเข้มเรียบ ๆ ตัวอักษรสั้น ๆ เพียงคำเดียว “ใยกันเม็ด” แค่นั้น ไม่มีรูป ไม่มีหน้า ไม่มีอะไรทั้งนั้น แต่เมลบีกลับนั่งจ้องมันเหมือนเป็นปริศนาชีวิต “แม่งเอ๊ยยยยยยย…” เธอทิ้งตัวนอนหงายลงบนเตียงอีกครั้ง มือยกโทรศัพท์ขึ้นเหนือหน้า จ้องข้อความนั้นซ้ำไ