ราเชนทร์สะอึกกับคำถามนั้น ทั้งที่รู้ดีว่าเธอไม่ได้หมายความตรงตัวแบบนั้นเสียหน่อย แต่วัวสันหลังหวะก็อดไม่ได้ที่จะแสดงพิรุธออกมาจนได้
“จะบ้าเหรอ ฉันจะไปมีอะไรกับน้องสาวแกได้ยังไง ยัยเด็กนั่นมันก็เป็นน้องสาวฉันนะ ฉันแค่อยากรู้ว่าเด็กซื่อบื้อนั่นถึงบ้านหรือยัง ไม่ใช่ไปจับแท็กซี่ที่ไหนปล้ำนะ”
“ไอ้เชน แกไม่เนียนเลย บอกความจริงกับฉันมาเดี๋ยวนี้”
“ความจริงอะไร ไม่มีอะไรนี่”
“แล้วแกทำไมไม่โทรหายัยทอแสงเอง ทะเลาะกันเหรอ ทะเลาะเรื่องอะไร จะเล่าเองหรือให้ฉันโทรถามน้องฉัน แกรู้นะว่าเด็กนั่นมันไม่ทันคน มันโดนฉันหลอกถามหมดเปลือกแน่ แค่นี้นะ จะโทรหาน้องสาว”
“เฮ้ย ฐิสา ใจเย็นๆ ฉันบอกแล้ว”
เพราะอย่างไรก็ต้องรู้ สู้รู้จากปากของเขาเองจะดีกว่า ความผิดบาปที่เขาทำเอาไว้ก็คงถึงวันที่พี่สาวของเธอจะสะสางกับเขาแล้ว
“ว่ามา บอกให้หมด อย่าคิดโกหก”
“อือ ฉันขอโทษนะฐิสา ฉันไม่ได้ตั้งใจ แต่ฉันมีอะไรกับทอแสงแล้ว”
“
