“ฮ่าๆๆ ผมว่าผมคงไม่ได้ตายเพราะมะเขือล้วนของคุณหรอกครับ ผมคงตายเพราะรสชาติมันไม่ได้เรื่องต่างหาก คุณหนูน้ำรินจะทำกับข้าวให้สามีกินเพื่อเอาใจ แต่แค่ปอกผลไม้ยังไม่เป็นเลยนี่นะครับ”
“นี่ อย่ามาดูถูกฉันนะ”
คนตัวบางคิ้วกระตุก จ้องเขาเขม็งราวจะกินเลือดกินเนื้อ ผู้ชายคนนี้ทำไมถึงกล้ามาดูถูกเธอขนาดนี้นะ ใช่ เธอทำไม่เป็นสักอย่าง ปอกผลไม้ยังไม่เป็น แต่คนอย่างเธอถ้าอยากจะทำจริงๆ ทำไมจะทำไม่ได้ คอยดูเถอะ จะทำแกงมะเขือให้กินทุกวันเลย
“ดูคุณถูกต่างหาก อย่างว่านะครับ มีแม่บ้าน ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องทำเป็นนี่เนอะ”
“ฉันจะเรียนทำอาหาร รับรองว่าถ้าคุณย้ายเข้ามาอยู่บ้านของฉัน จะได้กินเมนูต้อนรับสามีอย่างสาสมใจแน่นอน”
“อดใจรอแทบไม่ไหวแล้วสิครับ”
เธอเชิดหน้าขึ้น มองสบตากับเขาอย่างไม่มีเลี่ยงหลบ คนตัวโตยกยิ้มมุมปากอย่างชอบใจ อยากจะเห็นหน้าตอนที่เธอทำอาหารไม่ได้เรื่องมาให้เขากินเหลือเกิน
“ทำไมงานมันเยอะแบบนี้
