ระหว่างที่เธอนั่งกินข้าวมื้อสายกับเขา โทรศัพท์มือถือที่เธอเพิ่งได้เสียบชาร์จแบตเตอรี่เอาไว้จนมีไฟเพียงพอสำหรับการเปิดเครื่องก็สั่นเตือนมีสายโทรเข้า
“ฉันขอไปรับสายก่อนค่ะ”
“คุณควรกินข้าวก่อนนะ”
“อิ่มแล้วค่ะ ขอตัวนะคะ”
เธอเดินแกมวิ่งไปรับโทรศัพท์ที่อยู่ในห้องนอน เขาจึงแอบเดินตามเธอมาติดๆ เพราะอยากรู้ว่าใครโทรมาหาเธอกันแน่ จะใช่นายราเชนทร์ผู้ชายคนเก่าที่มีคำว่าเพื่อนบังหน้านั่นหรือเปล่า
“ฐิสา ว่าไง”
“ยัยน้ำ แกอยู่ไหน รู้ไหมว่าไอ้เชนมันจะเป็นบ้าอยู่แล้ว กินเหล้าเมาแอ๋ โทรไปร้องห่มร้องไห้กับฉันจนฉันต้องวกรถกลับมาหามันที่คอนโดเนี่ย ติดต่อแกก็ไม่ได้ นี่มันเพิ่งหลับไปเอง แต่ฉันนี่สิ ยังไม่ได้นอนเลย”
ธารารินถอนหายใจ สาเหตุที่ราเชนทร์เมาหมดสภาพแบบนั้น คงเป็นเพราะเธอไม่ยอมล้มเลิกงานแต่งงานบ้าๆ นี่แล้วไปแต่งกับเขาแทนอย่างที่เขาร้องขอ
“อยู่โรงแรมคุณปั้น”
“ฮะ ยังไม่กลับอีกเหรอ”
“เอ๊ะ แกพูดเหมื
