ประมุขของบ้านเดินออกจากห้องนั่งเล่นพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆ อย่างมีความสุข เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหนุ่มสาวเมื่อคืนนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าลูกสาวกับว่าที่ลูกเขยที่เคยเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน เริ่มสนิทสนมกันขึ้นมาบ้างแล้ว และเขาเชื่อว่าความใกล้ชิดจะทำให้หนุ่มสาวทั้งคู่สามารถรักกันได้ในวันหนึ่ง
คนตัวบางที่ยังช็อกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงนั่งอยู่กับที่ เบิกตากว้างมองตรงไปยังประตู มือเล็กก็ยังคงปิดอยู่บนปากของเขาเช่นกัน
ปัณจธรเหลือบมองคนข้างๆ แล้วก็นึกขำ ไม่รู้ว่าจะได้สติกี่โมง จึงช่วยเรียกสติให้เธอนิดหน่อยด้วยการกดจูบลงไปบนฝ่ามือนุ่มนิ่มแล้วแลบลิ้นออกมาไล้เลียเบาๆ
ธารารินสะดุ้งโหยง หันมองหน้าเขาแล้วดึงมือออกมาจากการปิดปากเขาทันที
“อี๋ เลียมือฉันทำไมเนี่ย”
“คุณน่าจะล้างมือบ้างนะครับ เค็มจัง”
“เค็มแล้วมาเลียทำไมเล่า โรคจิต”
“ก็ผมหิวข้าวนี่ คุณก็ไม่ยอมเอามือออกไปเสียที กะว่าถ้าช้ากว่านี้ผมจะกินคุ
