ราเชนทร์ลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องนอนของตัวเองที่คอนโดหรูกลางเมือง อาการปวดหัวจากการเมาค้างเล่นงานจนเขาต้องบีบขมับ ไม่รู้ว่าเขาเมาหลับไปตอนไหน หรือหลับไปนานเท่าไร จำได้คลับคล้ายคลับคลาว่าหลังจากที่เขารู้ว่าธารารินไปนอนกับผู้ชายคนนั้นที่โรงแรม เขาก็โทรไปร้องห่มร้องไห้กับฐิสา จนดาราสาวต้องวนรถกลับมาอดหลับอดนอนนั่งดูเขาดื่มเหล้าและฟังเขาพร่ำพรรณนาอย่างเจ็บปวด
ในห้องตอนนี้มีเพียงแสงไฟสีเหลืองนวลจากโคมไฟหัวเตียงเท่านั้น เดาเอาว่าเวลาน่าจะล่วงเลยจากตอนที่เขาเมาหลับไม่รู้ตัวนั้นมาร่วมสิบชั่วโมง
เมื่อรู้ตัวว่านอนนานเกินไปแล้ว คนเมาค้างจึงพยายามลุกขึ้นมานั่ง มือใหญ่ยังบีบขมับไม่หยุด แต่อาการหนักอึ้งในหัวกลับไม่บรรเทาลงเลยแม้แต่น้อย
แรงขยับของที่นอนนุ่มส่งผลให้หญิงสาวที่นั่งกับพื้น ฟุบหน้าหลับบนที่นอนรู้สึกตัวตื่น
“พี่เชน ตื่นแล้วเหรอคะ”
ราเชนท์สะดุ้งสุดตัว หันกลับมามองยังต้นเสียงก็ยิ่งตกใจมากกว่า เ
