เขาทายาแก้ไฟไหม้น้ำร้อนลวกให้เธออย่างเบามือ นิ้วเธอทั้งเล็กทั้งขาว ผิวก็นุ่มนิ่มบอบบาง จะแสบร้อนแค่ไหนนะ ขนาดเขาเป็นผู้ชาย ผิวหนากว่าเธอตั้งเยอะ แต่ตอนโดนน้ำมันกระเด็นใส่ยังแสบร้อนแทบแย่
“เอ่อ ไม่เท่าไหร่ค่ะ ทนได้”
เขาเหลือบตาขึ้นมองเธอด้วยความเป็นห่วง ทั้งปากแข็ง ทั้งท่ามาก คงจะขายขี้หน้าสินะที่ทำกับข้าวล้มเหลวไม่เป็นท่า ทั้งที่เก่งรอบด้านออกปานนั้น
“เสร็จแล้วครับ”
“ขอบคุณค่ะ ไปกินข้าวกันเถอะ ฉันหิวแล้ว”
ไข่เจียวสภาพไม่น่ากินเท่าไรนัก ขนาดเธอเป็นคนทำเองยังไม่อยากที่จะกิน จึงอยากที่จะเททิ้งแล้วแสดงฝีมือใหม่อีกครั้ง
“เอ่อ มันไม่ค่อยน่ากิน ฉันทำให้ใหม่เอาไหม”
เขามองไข่เจียวของเธอสลับกับใบหน้าสวยหวานของคนทำ ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว คนทำทั้งสวย ทั้งรสชาติดี แต่ไข่เจียวของเธอสภาพชวนอี๋ ไม่แน่ว่ารสชาติอาจจะดีเหมือนเจ้าของก็ได้ ใครจะไปรู้
“ไม่ต้องหรอกครับ เดี๋ยวก็โดนน้ำมันลวกอีกหรอก ผมกินไ
