วายุอ้าปากค้าง มองสบตาเพื่อนรักอย่างแปลกใจ เพราะเขาแบไต๋มาขนาดนี้แล้วแทนที่มันจะหัวเราะเยาะแล้วเฉลยความจริงเหมือนทุกครั้ง แต่มันกลับทำหน้าจริงจังขึ้นไปอีก
“นี่มึง..ไอ้ปั้น มึงอย่าบอกนะ ว่ามึงจีบคุณน้ำรินติดจริงๆ มึงอย่าบอกกูนะ ว่ามึงกำลังจะแต่งงานกับเธอจริงๆ”
ดวงตาที่เบิกกว้างอยู่แล้ว เบิกกว้างเพิ่มขึ้นอีกเป็นเท่าตัวเมื่อเพื่อนรักพยักหน้า ก่อนจะอ้าปากค้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเลขาหน้าห้องของเขาเคาะประตูแล้วเดินนำผู้หญิงที่เขาไม่คิดมาก่อนว่าจะได้เจอกันในห้องนี้ มานั่งลงที่เก้าอี้ด้านข้างของปัณจธร
ทันทีที่ธารารินมองหน้าเจ้าของห้องชัดๆ ก็จำได้ว่าเคยเจอเขาที่งานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อนนักธุรกิจ ก่อนที่เขาจะเข้ามาพูดคุยทำความรู้จักแล้วส่งดอกไม้ให้เธอติดกันนานนับเดือน จึงลอบยิ้มหยันผู้ชายทั้งสองคน เป็นเพื่อนรักกันนี่เอง ถึงชอบส่งดอกไม้มาจีบสาวหวังพาขึ้นเตียงเหมือนกัน
“สวัสดีค่ะ คุณวายุ”
“สะ
