“แกต้องใจเย็นก่อนเทวา ตอนนี้เรายังไม่รู้อะไรสักอย่าง”
“พ่อจะให้ผมใจเย็นได้ไง น้ำรินกำลังจะไปเป็นเมียมัน ผมไม่ยอม ผมจะส่งคนไปล่มงานแต่งมัน”
“ถ้าแกยังทำอะไรบุ่มบ่ามตามใจตัวเอง แกจะไม่มีวันชนะคนอย่างมัน แกก็จะเป็นไอ้กระจอกอยู่ใต้ปีกพ่อให้มันดูถูกต่อไป”
ดวงตาคมกร้าวแดงก่ำ เขากัดกรามแน่นก่อนจะกำหมัดทุบโต๊ะดังปังด้วยความอัดอั้น
ก่อนหน้านี้ ไม่ว่าจะเรื่องธุรกิจหรือเรื่องของผู้หญิง เขากับมันผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ แม้มันจะชนะมากกว่าและทุกครั้งเขาจะโดนทั้งพ่อและญาติดูถูก แต่ก็ไม่เคยเจ็บใจเท่ากับครั้งนี้เลย เพราะเขารู้สึกชอบผู้หญิงคนนั้นจริงๆ
“แล้วพ่อจะให้ผมปล่อยให้น้ำรินตกไปเป็นเมียของมันเหรอ”
“แต่งได้ ก็หย่าได้ วันนี้แกเดินช้ากว่ามันไปหลายก้าว ถ้าแกไม่วางแผนทำอะไรให้รอบคอบอีก นอกจากแกจะไม่มีวันแก้เกมเอาชนะมันได้แล้ว แกยังจะแพ้มันตลอดไปด้วย ครั้งนี้แกต้องใจเย็นๆ และรู้จักรอให้เป็น”
เทวาทิ้งแผ่
