ในเมื่อไม่มีทางเลือกให้คนที่กำลังตกเป็นรองในทุกด้านอย่างเธอ จึงยอมลุกขึ้นเดินเซๆ ไปอาบน้ำแต่โดยดี
เสียงน้ำจากฝักบัวตกกระทบพื้นเล็ดลอดออกมาแผ่วเบา ทำเอาคนตัวโตที่นั่งรออยู่บนเตียงจินตนาการเตลิดเปิดเปิงไปไกล เขาสะบัดศีรษะไล่ความคิดฟุ้งซ่าน ก่อนคว้าผ้าเช็ดตัวออกไปอาบน้ำดับความร้อนรุ่มที่ห้องน้ำด้านนอก เมื่อกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้งในสภาพชุดนอนเสื้อยืดสีขาวและกางเกงผ้าเนื้อนิ่มขายาวสีดำ เสียงน้ำจากฝักบัวก็เงียบลง ตามมาด้วยเสียงไดร์เป่าผมแทน
เขานั่งเอนหลังพิงหัวเตียงรอคนที่ยังอาบน้ำไม่เสร็จ แต่ก็นึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้บอกพ่อของเธอ แม้จะดึกมากแล้วแต่เรื่องนี้เป็นเรื่องจำเป็น จึงโทรเข้าไปหาพยาบาลที่ดูแลพ่อของเธอแทน
“สวัสดีครับ ผมปั้นนะครับ”
“ค่ะ คุณปั้น มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“คุณพ่อหลับหรือยังครับ”
“ยังค่ะ ท่านรอคุณน้ำรินอยู่ค่ะ ไม่ยอมนอน”
“เอ่อ งั้นขอผมคุยกับคุณพ่อหน่อยสิครับ ตอนแรกคิดว่าท
