ด้านอัคนี
“เอ่อ… นายครับ”
บูทเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นที่สุด
“ไม่ต้องพูด”
อัคนีเอ่ยตัดคำพูดของบูททันที น้ำเสียงนั้นต่ำแบบเรียบๆ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ากำลังไม่พอใจมาก
“กูเห็นแล้ว”
สายตาคมยังคงจับจ้องไปที่ภาพตรงหน้า ผู้หญิงที่เขาคิดว่าเป็นของเขากำลังกอดผู้ชายอีกคน พร้อมทั้งยกมือขึ้นเกี่ยวก้อยเหมือนกับกำลังให้คำมั่นสัญญากัน และรอยยิ้มนั้นของเธอมันดูสดใสขึ้น
“นายจะให้ผมจัดการเลยไหมครับ”
บูทถามถึงพร้อมกับสายตามองไปที่คนทั้งสองอีกครั้ง
“ไม่ต้อง”
คำตอบสั้นๆ
“แต่ว่าคุณธาม...”
“กูบอกว่าไม่ต้องไง”
เสียงอัคนีเข้มขึ้นเพียงเสี้ยวเดียว
“ครับนาย”
ความเงียบปกคลุมภายในรถ เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจหนักๆของคนเป็นนาย
อัคนีเอนหลังพิงเบาะกำหมัดแน่น กรามสันขึ้นจนเห็นได้ชัด เขาทำทีเหมือนไม่โกรธอะไรเลย ทั้งที่ภายในใจเจ็บปวดกับภาพที่เห็น เจ็บที่อำนาจของเขาที่มี พร้อมกับเงินที่มหาศาล และความโหดที่
