หลุมพรางเสน่หา บทที่ 107 หมอโอห์ม
"ฉันจะมาสอบถามคุณหมออมเรื่องของคุณชัชชนค่ะ"
หลังจากที่ได้ยินว่าเด็กสาวคนนี้จะมาถามเรื่องชัชชนจากที่ขำอยู่เมื่อครู่ภูตะวันหุบขำในทันที
"ก็ถามมาสิ"
เนเน่ที่หันหน้าไปหาคุณหมอโอห์มถึงกับตวัดสายตามองมาที่คนพูดเมื่อสักครู่นั่นคือภูตะวัน ..แย่แล้วเราทักคนผิดเหรอ ที่จริงเนเน่เลือกทักถูกคนแล้ว เพราะดูท่าทางของทั้งสอง..คนหนึ่งเหมือนหล่อรวยไปวันๆ อีกคนเหมือนคนทำงานเลย
"ผมเป็นเพื่อนของคุณหมอ คุณไม่ต้องสับสนหรอก แต่คนที่คุณจะถามผมพอรู้จัก" เห็นอีกฝ่ายมีท่าทีประหม่า และภูตะวันคิดว่าเธอคงไม่รู้จักเขา แถมไม่รู้จักไอ้หมอเพื่อนของเขาด้วย
เนเน่ถอนหายใจโล่งขึ้นมาหน่อย คิดว่าจะปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อแล้วเสียอีก ยังดีที่ทักถูกคน
"คือว่าฉันขอถามหน่อยค่ะคุณชัชมาทำอะไรที่โรงพยาบาลนี้คะ"
"แล้วคุณอยากรู้ไปทำไม" ประโยคนี้หมอโอห์มเป็นคนถาม
"คือฉัน.." เนเน่เอ้ยเธอจะไม่รอดก็คราวนี
