104
"คุณจะให้ฉันนั่งทำงานตรงไหนคะ"
"ถ้าไม่มีที่นั่งก็นั่งลงพื้นนั่นแหละ"
"มันไม่ใช่ที่นั่งทำงานนะคะ ถ้าคุณไม่ให้เกียรติฉัน คุณก็ให้เกียรติงานที่คุณทำด้วย"
"ปากเก่งนี่ เธอเป็นใคร" ชักจะสงสัยแล้วว่าผู้หญิงคนนี้มายังไง
"แล้วแต่จะคิดเองสิคะ"
"คุณนักรบเป็นของฉัน เธออย่าฝันเฟื่องคิดจะมาแย่งเขาเด็ดขาด"
"อิอิ" ยูริเอามือมาปิดปากขำแบบมีจริตเล็กน้อย คงแบบนี้สินะที่เขาเรียกว่าไม้กันหมา "คุณถามผู้ชายดูหรือยังคะ"
"แกรู้ไหมว่าฉันเป็นลูกของใคร!"
"คำถามยอดฮิตของประเทศเลยนะเนี่ย"
"แกหมายความว่ายังไง?"
"ขนาดคุณยังไม่รู้ว่าเป็นลูกของใครแล้วฉันจะรู้เหรอ" ยูริรู้ความหมายของคำนี้ดี และก็รู้ด้วยว่าจะตอกกลับคนประเภทนี้ยังไง
"กรี๊ด!!" จูนถึงกับสติแตกเมื่ออีกฝ่ายตอกกลับได้ทุกดอก
ตอนที่จูนกรีดร้องคนที่ทำงานแถวนั้นต่างก็มองมา แต่จูนก็ดูจะไม่สนใจสายตาคนแถวนั้นแล้ว ..แต่ทันใดนั้นประตูห้องของนักรบก็เปิด
