105
เย็นวันเดียวกันนั้น..
"คุณนักรบจะกลับแล้วใช่ไหมคะ" จูนรีบเก็บของแล้วหยิบเอากระเป๋ามาสะพายเตรียมพร้อมเมื่อเห็นนักรบเปิดประตูออกมา
"ผมยังไม่กลับครับมีนัดทานข้าว"
"ทานข้าวกับใคร ที่ไหนคะทำไมจูนไม่รู้"
"ทำไมคุณ จอ สระอู นอ ต้องรู้ทุกเรื่องของคุณนักรบด้วยล่ะคะ ไปกันเถอะค่ะยูริพร้อมแล้ว" ยูริที่เตรียมกระเป๋าไว้แล้วเดินมาควงแขนนักรบ
พอถูกอีกฝ่ายเดินมาคล้องแขนแบบไม่ทันตั้งตัวนักรบก็มองซ้ายมองขวาดูว่ามีใครเห็นไหม โชคดีที่ไม่มีใครมองมานอกจากจูน
นักรบเปลี่ยนอริยาบทโดยการเอามือยัดลงไปในกระเป๋ากางเกงจนมือของอีกฝ่ายหลุดออก แล้วนักรบก็เดินเข้าลิฟต์ไปก่อน
"คุณทำอะไร ไหนบอกว่าจะให้ฉันเป็นไม้กันหมาไง" ยูริเดินตามเข้าไปในลิฟต์ เธอถึงได้ถาม
"ไม่ต้องถึงเนื้อถึงตัว"
"ค่ะพ่อรูปหล่อ พ่อ Perfect "
"ฉันได้ยินนะ"
ลงมาถึงชั้นล่างยูริก็เดินตามเขามาจนถึงรถ
"ตามมาทำไม ฉันคงไม่ให้เธอไปด้วยหรอกนะ"
"จะ
