บทที่ 38 พี่รักหนูนะ
"ขอโทษค่ะ" น้ำหนาวก้มหน้างุดทำท่าจะเดินกระเพกๆหนี เธอตกใจจนทำตัวไม่ถูก ไม่คิดว่าวันนี้จะเจอเขาหลังจากไม่เจอกันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์
ต่อให้เป็นตอนนี้หรือตอนนั้น..เขาก็ยังนิสัยเดิม ใช้เงินฟาดหัวคนอื่นเหมือนเดิม!
"เดี๋ยว!" กันคว้าข้อแขนเล็กเอาไว้
เขารู้สึกประหม่าจนเหงื่อไหล จะรู้บ้างหรือเปล่าว่าหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ต้องใช้เหล้าย้อมใจแทบทุกวัน เธอทำให้เขาทรมานอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ไม่คิดว่าการจากลาของคนๆหนึ่งจะทำให้เขาอยู่ไม่สุขได้ขนาดนี้
"ขาเป็นแผลน่ะ เดี๋ยวไปทำแผลให้"
พรึ่บ!
"ไม่เป็นไรค่ะ!" หญิงสาวสะบัดแขนออก ก่อนถอยห่างออกมา เธอไม่เงยหน้าขึ้นสบตากับเขาเลยด้วยซ้ำ หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาคือช่วงเวลาเรียนรู้หัวใจตัวเอง อาจจะทรมาน แต่ถ้ายังฝืนอยู่ตรงนั้นต่อ ก็คงเป็นได้เพียงคนโง่ในสายตาของเขาเท่านั้น!
"พี่เป็นคนขับรถเฉี่ยวหนู พี่ต้องรับผิดชอบสิ" เขายังคงแทนตัวเองว่าพี่ก
