บทที่ 40 ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก
ตึก! ตึก!
พลัก!
ทันทีที่เดินมาถึงที่ลับตาคนน้ำหนาวก็ผลักอกร่างสูงอย่างไม่พอใจ ก็รู้ตัวว่าตัวเองเป็นอดีตหนุ่มฮอตของมหาวิทยาลัย พูดแบบนั้นออกไปเกิดคนอื่นแอนตี้เธอขึ้นมาจะทำยังไง!
"หนูกล้าผลักพี่หรอ"
"มากกว่าผลักก็กล้าทำ ถ้ายังไม่หยุดตามรังควาน!"
"ก็พี่ไม่อยากให้หนูประกวดดาวอ่ะ ถ้าเกิดพวกเดือนมหาวิทยาลัยจีบหนูขึ้นมาจะทำยังไง พี่ก็หวงเป็นนะ!"
"ฉันชัดเจนไปตั้งนานแล้ว ทำไมยังตามตื๊ออยู่ได้ รู้ไหมว่ามันน่ารำคาญ!!"
กึก~
"..." ร่างสูงสะอึก! แข้งขาอ่อนยวบลงทันใด "นะ..หนูรำคาญพี่หรอ?"
"ค่ะ ต้องให้ย้ำอีกรอบไหม"
"ต่อให้หนูรำคาญพี่ ด่าพี่ พี่ก็ไม่ยอมหยุด เพราะพี่รู้ว่าหนูยังรักพี่อยู่ แค่วันนี้เรายังไม่เข้าใจกันมากพอ"
น้ำหนาวแทบอยากหัวเราะใส่หน้า คนอะไรมันจะหลงตัวเองได้ขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าเธอกับเขาไม่เข้าใจกัน แต่เป็นเพราะตัวเธอเองที่รับนิสัยของผู้ชายคนนี้ไม่ได
