บทที่ 43 เด็กดื้อ
@ผับ S
ปึก!
"หลังจากนี้เป็นต้นไป กูจะเลิกตื้อน้องหนาวแล้ว!"
"ว่าไงนะ!!"
"ฟังไม่ผิดหรอก กูจะเลิกตามตื๊อเขาแล้ว ตื้อไปก็เท่านั้นยังไงเขาก็ไม่เห็นค่ากูอยู่ดี" กันว่าพลางกระดกแก้วเหล้าพร้วดเดียวหมด
วันนี้ขอกินเหล้าให้เมาเหมือนหมาย้อมใจหนึ่งวันละกัน!!
"เสือกันทำไมยอมแพ้อะไรง่ายๆแบบนี้วะ ไม่เก่งเหมือนปากเลย" เรย์กรอกตามองบน ปากมันก็บอกว่าจะเลิกตื้อเขา ก่อนออกมาแอบไปดักรอน้ำหนาวที่หน้ามหาวิทยาลัยอยู่เลย
ไอ้นี่มันเก่งแต่ปาก!
"กูไม่ได้อยากยอมแพ้หรอก แต่มานั่งคิดๆดูแล้ว น้องเขาคงไม่อยากเห็นหน้ากูแล้วว่ะ กูทำกับเขาไว้เยอะเกิน"
"ยอมแพ้อะไรง่ายๆแบบนี้มันเหมือนไม่ใช่ตัวมึงเลยนะ" เรย์หรี่ตามองด้วยความแปลกใจ วันนี้กันดูเหนื่อยผิดปกติ ไม่ร่าเริงเหมือนเมื่อก่อน "นี่มึงเป็นอะไรทำไมดูซึมๆ"
"ไม่รู้ว่ะ ตอนนี้ไม่อยากทำอะไรเลย โลกทั้งใบของกูมันหม่นหมองไปหมด"
"เรียนรู้ไว้ซะนี่แหละคืออ
