บทที่ 47 อาหารเช้าแห่งรัก
“มาแล้วค้าบบบ~ เบรกฟาสต์อินเลิฟพร้อมเสิร์ฟให้คุณผู้หญิงบนเตียง ^^” หน้าหล่อแป้นยิ้มอย่างอารมณ์ดี ก่อนวางจานอาหารหน้าตาน่าทานลงบนเตียง กลิ่นอาหารโชยเข้ามาส่งผลให้ท้องของน้ำหนาวร้องจ๊องอีกรอบ หญิงสาวก้มหน้าลงต่ำด้วยความเขินอาย
“ไม่หิว” คนปากแข็งยังคงปฏิเสธ
“ไม่หิวก็ต้องทานนะครับ เพราะท้องของหนูร้องแล้ว” กันลอบยิ้มพูดเสียงนุ่ม ตั้งใจพูดให้น้ำหนาวเขินจนหน้าแดงเพราะได้ยินเสียงท้องร้อง
“...” น้ำหนาวยังคงนิ่ง หากไม่ติดว่าตอนนี้ถือทิฐิสูงกว่าคงกระโดดใส่ถาดอาหารเรียบร้อยแล้ว
“ไม่เป็นไร ไม่กินก็ไม่กิน แล้วถ้าเกิดพี่หิวขึ้นมาเมื่อไหร่..คนหมดแรงก็คือหนูนะ”
“โอ้ยย!! อีตาลามก!” น้ำหนาวก้มหน้างุด มองมือวางประสานกันแน่นบนหน้าตัก แก้มเนียนใสแดงสุกเป็นลูกตำลึงสุกอย่างไม่ห้ามได้
“เอาไงครับ? จะกินข้าวหรือให้พี่กินหนู”
“ไม่มีทาง!”
“โอเค งั้นพี่กินหนูเอง” กันจงใจใช้แผ่นหน้าอกเ
